១. វិសាលភាពអនុវត្ត និងប្រភេទទារកដ្ឋាន

អនុក្រឹត្យនេះមានវិសាលភាពអនុវត្តចំពោះគ្រប់ទារកដ្ឋានទាំងអស់នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ។ ទារកដ្ឋានត្រូវបានបែងចែកជា ៣ ប្រភេទផ្អែកលើការគ្រប់គ្រងនិងគោលបំណង៖

• ទារកដ្ឋានសហគមន៍៖ ការថែទាំទារកនិងកុមារតូចនៅតាមសហគមន៍ បង្កើតឡើងដោយដីការបស់រដ្ឋបាលមូលដ្ឋាន
• ទារកដ្ឋានសហគ្រាស ការថែទាំទារកនិងកុមារតូចដែលបង្កើតឡើងដោយក្រុមហ៊ុន/សហគ្រាសស្របតាមតម្រូវការនៃច្បាប់ការងារ។ និង
• ទារកដ្ឋានឯកជន៖ បង្កើតឡើងដោយរូបវន្តបុគ្គលឬនីតិបុគ្គលឯកជន ដើម្បីផ្តល់សេវាថែទាំទារកនិងកុមារតូច។

សម្រាប់ទារកដ្ឋានដែលកំពុងដំណើរការស្រាប់ មានរយៈពេលយ៉ាងយូរ ៤ (បួន) ឆ្នាំ ដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឱ្យស្របតាមស្តង់ដាអប្បបរមានៃអនុក្រឹត្យនេះ ។

២. លក្ខខណ្ឌតម្រូវ និងស្តង់ដាសំខាន់ៗ

ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពនិងការអភិវឌ្ឍរបស់កុមារ គ្រប់ទារកដ្ឋានត្រូវអនុលោមតាមលក្ខណវិនិច្ឆ័យបច្ចេកទេសនិងរដ្ឋបាលជាក់លាក់ ៖

ស្ថាប័នមានសមត្ថកិច្ច និងការត្រួតពិនិត្យ

ភារកិច្ចគ្រប់គ្រង និងអធិការកិច្ចត្រូវបានបែងចែករវាងក្រសួងជាក់លាក់ ដើម្បីធានាបាននូវអនុលោមភាព៖

• ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា មានសមត្ថកិច្ចគ្រប់គ្រង និងចុះតាមដាន ត្រួតពិនិត្យ និងវាយតម្លៃលើ ទារកដ្ឋានសហគមន៍ និងទារកដ្ឋានឯកជន ។
• ក្រសួងការងារនិងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ៖ មានសមត្ថកិច្ចគ្រប់គ្រង និងចុះតាមដាន ត្រួតពិនិត្យ និងវាយតម្លៃលើ ទារកដ្ឋានសហគ្រាស ស្របតាមច្បាប់ការងារ ។

ម្ចាស់ទារកដ្ឋាន គួរពិនិត្យមើលឡើងវិញនូវសម្ភារៈ បរិក្ខារ និងឯកសារនានា ដើម្បីធានាថាស្របតាមស្តង់ដាជាតិថ្មីនេះឱ្យបានត្រឹមឆ្នាំ២០២៩ ។ មាតាបិតា ក៏គួរស្វែងយល់ពីស្តង់ដាទាំងនេះ ដើម្បីធានាថាបុត្រធីតារបស់ខ្លួនទទួលបានការថែទាំប្រកបដោយគុណភាព ។